Tekst i fot. Witek Wilk

       Niemniej wrażenia z bardzo krótkiego pobytu w tym miejscu pozostają w pamięci. Jadąc busem przez strefę ochronną wokół EA w Czernobylu ma się uczucie przebywania w jakimś odseparowanym środowisku, przypominającym emocje podczas nurkowania i przyglądania się światu podwodnemu. Po 25 latach od katastrofy całe wioski systematycznie są wchłaniane przez otaczające drzewa i krzewy, co może przypominać iż przyroda odbiera te tereny, które były jej wydarte przez cywilizację. Patrząc na domy wśród tych gęstwin myśli się, że jeszcze parę lat przejdzie a zostaną one zgniecione w uściskach drzew niczym orzechy miażdżone w stalowych kleszczach. Ponura i szara wizja ale wielce prawdopodobna. 

        Przejeżdżając przez teren elektrowni atomowej w Czarnobylu widać olbrzymie bloki energetyczne, które już nie pracują a jeden, ten pechowy czwarty, zakryty jest sarkofagiem. Nigdy wcześniej na własne oczy i z tak bliska takich budów nie widziałem, ale teraz mam względne wyobrażenie jak podobne elektrownie wyglądają. W trakcie zwiedzania prezentowane są makiety, jedna całej EA i druga przedstawiająca sytuację w bloku czwartym. Byli specjaliści z dziedzin fizyki i energetyki atomowej pracują już niejako w branży turystycznej, przybliżając zwiedzającym w ogólnych zarysach jak funkcjonuje EA i jak doszło do katastrofy.

Jest krótki czas na zrobienie fotek, a potem wyjazd do oddalonego o niespełna 4 km opustoszałego miasta Prypeć.
    Miasto przed katastrofą liczyło blisko 50 tyś. mieszkańców. Po awarii reaktora atomowego w czwartym bloku w dniu 25 kwietnia 1986 r. zarządzono ewakuację wszystkich mieszkańców. Powiedziano im, że opuszczą swoje mieszkania na trzy dni, po czym dano im parę godzin na zabranie jedynie niezbędnych rzeczy i pieniędzy. Władze ówczesne i służby ratownicze przygotowały około tysiąc autokarów, którymi wywieziono ewakuowanych poza teren skażenia. Do mieszkań i domów większość już nigdy nie powróciła. Ich dobytek został rozgrabiony przez szabrowników i części z tych, którzy zajmowali się ochroną strefy wokół EA w Czarnobylu.

        Dzisiaj te "przywileje", np. w Ukrainie są im zabierane. Wyludnione miasto Prypeć stanowi dzisiaj atrakcję dla turystów, czego i ja doświadczyłem. Oczywiście człowieka ogarnia żal i jest mu przykro, że to miasto nie tak dawno tętniące życiem i ludzie byli w miarę szczęśliwi, zwłaszcza ci najmłodsi. Jak się ma przed oczami w Prypeci widok wesołego miasteczka z pustymi karuzelami, diabelskim kołem, huśtawkami, ławkami, a także puste osiedla, bloki, restauracje, hotele, itp. to człowiek dopiero pojmuje, co uczynił jeden błąd człowieka w  obsłudze niebezpiecznych urządzeń elektrowni atomowej, a co może zrobić prawdziwa broń atomowa, wodorowa czy inna tego typu. Lepiej o tym nie myśleć.